Pakt Er Nog Eentje

bron : "Pelter ditjes en datjes" van René Vanderhenst

Het woord «wijfke» of «wiefke» heeft nu een veel slechtere betekenis dan vroeger. Toen was het een heel normale aanspreekvorm; het betekende zoveel als nu ons «vrouwke» of «moederke» Wel! je vat dus al dat «wijfke Cuyvers» hier feitelijk «moederke Cuyvers» betekende. Ze moest daar in haar woning de handen flink uit de mouwen steken om voor alle gezinsleden het dagelijks brood te verdienen. Gezien de strategische ligging van haar woning zo tussen weiden en akkers bij zomertijd - en vlak naast de druk-beschaatste wal bij wintertijd - opende ze er een herbergje, kwestie van een frankske bij te verdienen. Om toch de winst maar iets omhoog te drijven, had het wijfke Cuyvers er iets op gevonden; als ze drie borrels uit het jeneverstoopke geschonken had vulde ze stiekem de kruik bij met een borrel water. Ze doopte warempel zo goed als de pastoor, met echt en natuurlijk water! Het brouwsel smaakt dan wel iets minder sterk, maar.., de kruik ging langer mee.

jeneverstopen.jpg

Op een warme zondagnamiddag stapten er twee stevige boeren vara de Kadijk binnen. «Twie groeëte jenevers, wiefke» zei een van de twee en goedgemutst als hij was na het bekijken van zijn welig roggeveld, «en drinkt er iëne mei!» Natuurlijk liet het wijfke daar geen gras over groeien. «Op ullie gezondheid» toostte ze en nam een flinke slok. Wat proefde ze daar! Ook de twee proevende gasten trokken een vies gezicht. «Och gottekes» jammerde het wijfke Cuyvers «hem ich deze kieër toch rats vergeten er de jenever bij te doeën!»
Je ziet wel! Er is niets nieuws onder de zon!

Unless otherwise stated, the content of this page is licensed under Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License